Grüner veltliner

grüner veltliner

De broertjes Jurschitsch in Kamptal zijn gereputeerde producenten van Grüner Veltliner. Unieke, dynamische en verrukkelijke wijn. Levendig, pittig, peperig, met wit fruit, gele citrusvruchten en altijd met een karakteristiek grapefruitbittertje op het eind… 

Maar tot voor een paar jaar geleden wisten zij Oostenrijks witte trots voornamelijk slechts in eigen land en in buurland Duitsland te slijten. En ook hun collega-wijnmakers hadden geen handenvol werk aan de exportpapieren. Maar door ons veranderende wijndrinkgedrag (we besloten en masse over te stappen op ‘fris wit’) werd de interesse ook bij wijninkopers elders gewekt. Eerst lekker dichtbij, in Europa. 

Maar bij Jurschitsch kwam plots het verzoek binnen of zij niet wat doosjes naar de Verenigde Staten konden sturen. Maar dan moesten zij wel iets aan die naam Grüner Veltliner doen. Want die kon de rechtgeaarde Amerikaanse wijndrinker – die tot die tijd welbeschouwd  alleen chardonnay kon uitspreken – natuurlijk niet uit zijn mond krijgen. 

Verleid door de dollars doopten zij hun Grüner Veltliner om in ‘GrüVe’, uit te spreken als ‘Groofy’. Inmiddels is de betere horeca in New York helemaal in de ban van deze witte Oostenrijker. Overal is er sprake van Groofy of van een van zijn soortgenoten. Ik tref er een Bründlmayer Terrassen aan op de kaart van het hippe Oosterse Ruby Foo’s en laat ‘m aanrukken bij mijn udon noedels met scampi’s. 

En bij Dressler, de nieuwste hotspot in Williamsburg, Brooklyn, waar op hoog niveau modern Amerikaans gekookt wordt, wordt een Hiedler Langloiser Thal geschonken. Smaakte ‘groofy’ in combinatie met de ‘wild striped bass’ en de ‘grilled center cut pork rib with fresh bacon.’