Negroamaro

negroamaro

‘Zwart bitter’ luidt de vertaling van negroamaro, een van de vele autochtone druiven die Italië kent. Nu klinkt dat eerder als een medicijn tegen een middeleeuwse ziekte dat juist na inname tot een zekere en vooral langzame, pijnlijke dood leidt. Maar de druif uit het zuidelijke Puglia presenteert zich anders dan zijn naam doet vermoeden. Als Salice Salintino, waarvan de druif de ruggengraat – vaak fungeert de malvasia nera als zijn sidekick-, zorgt hij juist voor een levendige, schone en mondvullende rode wijn. 

Tot voor kort echter werd de negroamaro in het zuiden slechts beschouwd als ingrediënt. En dat stemde de negroamaro bitter. Maar een kentering in deze gemoedstoestand lijkt aanstaande. Steeds meer Zuid-Italiaanse producenten beschouwen de negroamaro als een druif die gezien mag worden. De afgelopen tijd krijg ik dan ook opvallend veel flessen uit de hak van de Laars aangereikt waar de negroamaro als variëteit wordt benadrukt. 

Zoals bijvoorbeeld in de Capoposto van Alberto Longo. Donkerzwartpaarse kleur. Het opmerkelijke parfum van een apotheek annex fruitstal. Een zachtzoete, wat medicinale geur –ouderwetse hoestdrank!- gemixt met zonnig zwart fruit. Fluwelen mondgevoel waarin rijpe, zoete bramen en donkere, zacht-bittere kersen zich verdringen. Deze rode zuiderling wordt vooral aanbevolen bij lamsstoverij of zelfs bij ‘polpi in purgatorio’, octopus gekookt in tomaat, knoflook, peterselie en diavolicchio, pikante pimento. Maar ik liet mijn Capoposto vergezellen door een hamburger van de biologische slager. Een vrolijk stemmende combinatie.

Negro amaro, negroamaro, negramaro. ‘Bittere zwarte’. Oeps, een straatje om misschien, voor je de les wordt gelezen door een militant actiecomité? Laat je niet leiden door vooroordelen: PINOT BLANC blijkt ook vaak meer dan een dom blondje.

Negroamaro is het soort druif waar je pas de laatste tijd wat over leest. Hij wordt al in de negentiende eeuw genoemd in z’n gebied van herkomst, Apulië, maar pas in de jaren negentig zag ik m’n eerste SALICE SALENTINO en ik had geen idee wat het was, behalve lekker en heel goedkoop. Guldens had je toen nog. Negroa- maro dus, althans grotendeels. Inmiddels zijn er meer en lees je in wijnencyclopedie de OXFORD dat goedgesnoeide negroamaro ‘not unlike a savoury CH TEAUNEUF-DU-PAPE’ is. Klopt – als de pape tenminste ook van een strengsnoeiende boer komt. Negroamaro is een oude Zuid-Italiaanse druivensoort waarover weinig meer bekend is dan dat z’n naam dus ‘bitttere zwarte’ betekent, en dat hij vaak in de fles wordt gedaan met de MALVASIA nera di brindisi, die zijn pa is. De opvattingen over incest zijn in de druivenwereld nogal laks.

In opkomst dus, de bittere zwarte. Black power, black beauty. Geniet ervan voor hij onbetaalbaar in de mode raakt.

Nicolaas Klei - Wijnwijs van A tot Z

De Grote Hamersma Online Wijncursus
Vergroot je wijnkennis en haal je officiële Wijnproefessional-diploma. Nu tijdelijk met gratis Mezzacorona Airtender pakket twv € 14,99. Geen vooropleiding vereist: alleen lekkere....
Een nieuwe loot aan de certificeringsboom: ROC
Op dit moment hét hotste item in de landbouw is de regeneratieve stijl, met een positief effect op de omgeving. Met minimale bodemverstoring, minimaal gebruik van chemische middele....
Niels van Laatum: Alcohol en suiker, kan het een ietsje minder?
Als auteur van het boek Natuurwijn, een helder verhaal over troebele wijn heb ik mij verdiept in de wereld van wijnen die gemaakt zijn met minimaal ingrijpen: low-intervention wine....