Chardonnay

chardonnay

Kruising tussen gouais blanc en pinot noir. Met inmiddels een indrukwekkende cv: nederig druifje uit het plaatsje Chardonnay in Bourgogne –waar volgens overlevering ooit zijn wiegje heeft gestaan – schopt het tot modern wereldmerk. Er is bijna geen land meer op te noemen of de wijnmakers zijn er met chardonnay aan de slag. 

En ze zijn dol op ‘m. Want de druif groeit overal, rijpt onder alle condities, is ongevoelig voor ziektes en garandeert ook nog eens hoge opbrengsten. Gelukkig voor hen weten ook de wijndrinkers ‘m te waarderen Vanwege het ongekende scala aan kleuren, geuren en smaken dat zij in hun glas chardonnay aantreffen. 

Van een bijna transparant witgroenige kleur tot compact, honingkleurig geel. Van een ingetogen geur van gras, stro en onrijpe appeltjes tot een overweldigend aroma van passievrucht, kokos en mango. Van de smaak van koel, strak, mineraal en delicaat tot een blockbuster vol perzik, aardbei, vanille, room, butterscotch en geroosterde amandelen. Van hyperstrakke op roestvrij staal opgevoede Chablis tot romig-tropisch-exotische Napa Valley-edities .

Bovendien is de wijn geschikt voor ieder budget. Chardonnay levert het basismateriaal voor grand crus uit de Bourgogne van 500 euro tot kleine Nieuwe Wereldburgers van een eurootje of 5. Mag zo’n druif dan populair zijn of niet?

Toch hebben chardonnaydrinkers  het de laatste tijd niet makkelijk gehad. Ze werden zelfs een beetje als paria’s gezien. Niet dat ze voor aanslagen hoefden te vrezen van het fundamentalistische genootschap ABC -Anything But Chardonnay-, maar de kans dat er meewarig werd gekeken was groot als de bestelling luidde ‘doe mij maar een chardonnay’. 

Maar ondanks alle aandacht de afgelopen jaren voor sauvignon blanc, sémillon, verdejo en tot ander fris wit leidende druiven, is chardonnay nog steeds de belangrijkste kwaliteitsdruif ter wereld. Er is geen wijnproducerend land waar de druif niet staat aangeplant. Hij groeit goed. Is makkelijk in het onderhoud. Is nauwelijks gevoelig voor ziekten. Is scheutig met zijn liters. 

Collega-wijnschrijver Oz Clarke noteerde ooit over deze vinologische kameleon: ‘Will the world ever get tired of chardonnay?  Not in my lifetime.’. In Amerika zeker niet. In het op één na grootste wijnconsumerende land van de wereld, worden jaarlijks 700 miljoen flessen soldaat gemaakt. Dubbel zo veel als nummer twee merlot. In de rest van de wijndrinkende wereld bekleedt chardonnay eveneens een schier onaantastbare positie. 

In Engeland was er alleen even sprake te zijn van een klein dipje toen de anti-heldin Bridget Jones in haar films haar verdriet voortdurend wegspoelde met grote bellen chardonnay. En dat werd door naar verluidt tweehonderdduizend drinkers als dermate ‘uncool’ gezien dat zij afhaakten. Toch hoeft chardonnay zich geen zorgen te maken. Dit althans beweert de baas van Berry Bros, Engeland’s oudste en meest gereputeerde wijnhandelshuis. Christopher Piper verklaart in het wijnblad Decanter: ‘the appeal of chardonnay is still very strong’.