Grote Appellation in Zuidwest-Frankrijk die sinds jaar en dag tussen twee stoelen zit, vlees noch vis is. Tussen servet en tafellaken, dat is de uitdrukking die ik zocht. Bergerac wordt gezien als a poor men’s bordeaux, en dat geeft verplichtingen. Men voelt zich verheven boven de diverse rustieke landwijnen uit het achterland van Bordeaux en probeert Bordeaux te zijn. Gevolg: potentieel sympathieke wijnen die in concentratie, nieuw hout en grootheidswaanzin worden gesmoord. Zonde. Want kom op, bergerac: zo lekker is dat allemaal niet, die veel te lang bewaarde grands cru’s van Bordeaux. Volg de simpeler en sappiger kleine bordeauxs. En al heb je het niet in je: kijk eens naar Marcillac!

Nicolaas Klei - Wijnwijs van A tot Z