Fascinerende wijn. Twee jaar terug de 2008 geproefd. Toen elf jaar oud. Deze heeft zelfs al twaalf jaar op de teller. Toch nog geen spoortje tand des tijds. Grangehurst geeft zijn wijnen pas laat ‘vrij’. Het wachten waard. 

Ook vanwege de eigen, kalme en weloverwogen stijl. Niet dat haastige, gejaagde en oppervlakkige zoete dat veel Nieuwe Wereld-rood karakteriseert. Niet dat getoaste, niet dat gestoofde, niet dat behaagzieke. Donker fruit. Bramen gerijpt achter kierende verduisteringsgordijnen. Gevijzelde verse kruiden. Volwassen zuren. Aardse tonen. Monsterende tannines die de maat nemen van de wijndrinker. ‘Niet te onervaren?’ polsen zij.